vier kinderen
opening tentoonstelling het Haagse Grondwetpad met minister Hirsch Ballin
creatief met fondant

Marilka van Zevenbergen

Ik werd in 1973 geboren in Vlaardingen, maar groeide op in Leiden. Mijn beide ouders werkten als docent in het voortgezet onderwijs.
Ik ben de middelste van drie kinderen; zus van twee broers.

Mijn lagere school was de Montessorischool in Wassenaar. Daarna ging ik naar het Stedelijk Gymnasium. Als leerling was ik actief in de leerlingenraad en uiteraard betrokken bij het organiseren van de Grote Kerstactie. Na mijn eindexamen bezocht ik de Universiteit van Amsterdam voor de opleiding Communicatiewetenschap.
Naast mijn studie werkte ik als zaterdagbesteller en vakantiekracht bij de post. Ik was redactielid van InScriptie, een tijdschrift waarin samenvattingen van afstudeerscripties waren opgenomen. Er was ook ruimte voor plezier: Salsalessen, concerten in het Vondelpark, dansen in de Soul Kitchen en vaak gezellige etentjes.

Na afronding van mijn tweede stage-opdracht werd ik gevraagd daar te blijven werken. Ik combineerde vervolgens mijn afstuderen met een driedaagse werkweek bij het projectbureau Duurzaam Bouwen (DuBo) van het toenmalige ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu (VROM). Ook na mijn afstuderen wilde men graag dat ik bleef om de samenwerking tussen de verschillende onderdelen van VROM te stimuleren.
Ik ging akkoord, maar eerst naar Australië. Weliswaar niet voor het oorspronkelijk geplande halfjaar, maar in mijn eentje vijf weken naar dat prachtige continent was ook al een machtige ervaring.

Popkoor, tennisles, steps, skatecursus; het zijn voorbeelden van de activiteiten die ik naast mijn 36-urige werkweek ondernam. Op mijn balkon groeiden aardbeien, kruiden en tomaten. En ik woonde samen met mijn Golden retriever Amigo. Voor de deur nog geen auto. Wel een Suzuki GS 500E en later een Yamaha 600XJ.

Eén van de directeuren van DuBo was inmiddels vertrokken naar de Rijksgebouwendienst (Rgd). Hij kon mijn hulp gebruiken bij het omschakelen van zijn organisatie naar een agentschap. Zo kwam ik in Haarlem terecht. In eerste instantie waren mijn inspanningen vooral gericht op de interne communicatie en veranderprocessen. In tweede instantie verlegde mijn scope zich naar de externe communicatie. Maar toen ging de Rgd centraliseren. Hoewel ze me in Den Haag wel wilden hebben, dacht ik dat het wel weer tijd was voor wat avontuur en ik vertrok naar Vlissingen om les te geven aan de opleiding Communicatie van de Hogeschool Zeeland. Ik was toen 27 jaar.

Hoewel ik het lesgeven echt fantastich vond, bleek ik in dit team niet de steun te vinden die ik bij VROM wel had ervaren. Na één jaar hard ploeteren trok ik mijn conclusies: ik vertrok. Maar niet uit Zeeland! Ik had inmiddels twee honden, een huis én een beginnende relatie.
Gelukkig kon ik snel weer in het Zeeuwse aan de slag. Nu bij de gemeente Noord-Beveland. Een organisatie waar communicatie nog slechts een papieren gemeentegids, een statische webpagina en voorwoordjes omvatte. De voorwoordjes hebben we behouden; de rest is rap up-to-date gebracht. Na zeseneenhalf jaar bleek de communicatie-ambitie van de organisatie niet verder meer te reiken. Ik was nog lang niet toe aan het 'uitzitten' van mijn werkend leven. Ik was inmiddels moeder van drie jonge kinderen, bezig met de D-opleiding van Van der Hilst en ik wilde verder.

In overleg met mijn echtgenoot nam ik dus een tijdelijke functie aan in Den Haag, bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Er zou een Staatscommissie Grondwet komen die de mogelijkheden tot grondwetsherziening zou bestuderen en deze moest communicatief ondersteund worden. In de Staatscommissie zag de bewindsvrouwe bovendien een mooie aanleiding om het publieke bewustzijn over de Grondwet te vergroten. De plannen waren groots.
Het politieke proces rond de Staatscommissie verliep zo dat deze pas na een jaar geïnstalleerd werd. Vervolgens bleek in de Staatscommissie weinig animo voor het aanjagen van publieke interesse in hun werk, noch in het onderwerp van hun werk. En toen viel het kabinet...
Er kwam dus geen groot Grondwetfestival, noch een Grondwettrein. Toch was het een leerzaam traject met een paar hele leuke producten en veel geslaagde samenwerkingen.

Met een vacaturestop bij de ministeries van mei t/m september vanwege een zeer trage kabinetsformatie en het besluit daarna om diverse ministeries te laten fuseren, was het Haagse sollicitatieklimaat bar en boos. In Zeeland sloeg de crisis al hard toe met diverse faillissementen, dus ook daar was weinig ruimte op de arbeidsmarkt.
Toen een voormalig collega dus een mogelijke opdracht voor een zzp-er in de aanbieding had, was de beslissing snel genomen en CEO advies werd geboren.

Zelfs als de opdrachten even uitblijven, verveel ik me niet. Ik verbouw groenten en kruiden in mijn eigen tuin, ik ben al jaren leesmoeder op de school van mijn kinderen en ik was daar ook vier jaar lang tuinouder. Ik wandel met de hond en ik bekwaam mij in diverse vormen van koken en bakken. Ik leg de tuintegels recht en schuur de vloerbedekking van de trap. Ooit begonnen met het knippen van de haren van de kinderen, kan ik inmiddels ook mijn eigen coupe netjes houden.
En natuurlijk hou ik mijn vak communicatie altijd dichtbij. Ik ga regelmatig om met oud-collega's en ik spreek nog regelmatig mijn medestudenten van de D-opleiding. Ik train mijn speechvaardigheden als trouwambtenaar en ik ben actief op diverse sociale media. En via mijn echtgenoot, mede-eigenaar van FrisBEE, is mijn kennis van webbased technieken helemaal van deze tijd.

 

Terug